Í hefðbundnum inverterum og breytum eru strætisvagnaþéttarnir rafgreiningarþéttar, en í þeim nýju eru filmuþéttar valdir, hverjir eru kostir filmuþétta samanborið við rafgreiningarþétta?

Sem stendur eru fleiri og fleiri miðstýrðir og strengjainverterar að velja filmuþétta af eftirfarandi ástæðum:

(1) Filmuþéttar geta náð hærri spennuþoli en rafgreiningarþéttar. Málspenna ál-rafgreiningarþétta er lægri, allt að 450 V. Til að ná hærri spennuþoli þarf venjulega að nota þá í röð og taka þarf tillit til spennujöfnunar við raðtengingu. Aftur á móti geta filmuþéttar náð allt að 20 kV, þannig að það er engin þörf á að íhuga raðtengingu í miðlungs- og háspennubreytiforritum og auðvitað er engin þörf á að taka tillit til tengingarvandamála eins og spennujöfnunar og samsvarandi kostnaðar og vinnuafls.

(2) Filmuþéttar hafa meiri hitaþol en rafgreiningarþéttar.

(3) Líftími filmuþétta er lengri en rafgreiningarþétta. Almennt er líftími rafgreiningarþétta 2.000 klst. en líftími CRE filmuþétta er 100.000 klst.

(4) ESR er mun minna. ESR filmuþétta er yfirleitt mjög lágt, almennt undir 1mΩ, og sníkjuspennan er einnig mjög lág, aðeins nokkrir tugir nH, sem er óviðjafnanlegt fyrir rafgreiningarþétta úr áli. Mjög lágt ESR dregur úr spennuálagi á rofarörinu, sem er gagnlegt fyrir áreiðanleika og stöðugleika rofarörsins.

(5) Sterkari öldustraumsviðnám. Viðnám öldustraums málmhúðaðra filmuþétta getur verið tífalt til nokkurra tugi sinnum hærra en mældur öldustraumur ál-rafgreiningarþétta með sömu afkastagetu. Til að ná hærri straumviðnámi nota ál-rafgreiningarþétta venjulega stærri afkastagetu til að uppfylla kröfurnar, en stærri afkastageta er óþarfa sóun á kostnaði og uppsetningarrými.